📍 ایلام از نگاه شما
سرزمین نجوای کوه و باران
در جایی دور از喧وش شهرهای پرهیاهو، جایی هست که طبیعت هنوز با صدای باد و ترنم رودها حرف میزند.
ایلام، دیاریست که هر صبح با مهِ آرامش بیدار میشود و هر غروب، خورشید را در آغوش صخرهها بدرقه میکند.
کوههای سترگش چون نگهبانان تاریخ ایستادهاند؛
درههایش، پیچیده در عطر بلوط و گلهای کوهی، روح را به پرواز میبرند.
اینجا، خاک فقط خاک نیست، ریشه است؛
ریشهی مردمانی که به زبان مهر و مهماننوازی زندگی میکنند.
در ایلام، زمان کُند میشود.
قدمها سنگینتر، نگاهها ژرفتر، و دلها آرامتر میشوند.
اینجا میتوان دوباره خود را یافت؛
در آینهی چشمهای زلال، در خنکای سایهی یک درخت بلوط،
یا در لبخند سادهی پیرمردی که از زندگی، روایتهای نابی دارد…
📩 اگر تو هم ایلام را جور دیگری حس کردهای، از نگاه تو بنویس.
شاید آنچه برای تو خاطرهایست، برای دیگری الهام باشد…